2025.04

Gilbert Huybens, Bouwstenen voor een geschiedenis van het orgel in Leuven (18de eeuw)
In 18^de-eeuwse notarisboeken die in het Rijksarchief Leuven (RAL) worden bewaard, troffen we – gespreid over een periode van 94 jaar (1693-1787) – de namen aan van twaalf orgelbouwers die in Leuvense kerken en kloosters werkzaam zijn geweest: Joannes-Franciscus Posselius, Christianus Penceler, Jan Wauters, Hendrik Colsoel, Guilliam David, Nicolaus Lefkens, Jean Baptiste Le Picard, Claudius Bernardus Goynaut & Paulus Docquier, Joannes Baptista Bernabé Goynaut, Adrien Rochet en Guillaume Robustelly. Verschillende onder hen leverden nieuwe instrumenten, anderen beperkten zich tot herstellingen of renovaties van bestaande orgels. Al die werkzaamheden werden bij notariële akten vastgelegd. Tot dusver werden 125 notarissen doorgelicht, goed voor meer dan 2.500 lijvige bundels. Het onderzoek leverde niet alleen onbekende orgeldisposities en interessante weetjes op, waaronder een niet gerealiseerd orgelproject voor de Mechelse Onze-Lieve-Vrouw-over-de-Dijlekerk, maar ook de namen van de aanbesteders, getuigen, experten, organisten en prijzen. In deze bijdrage worden de belangrijkste aspecten uit die overeenkomsten belicht. De contracten zelf zullen integraal op de website van Orgelkunst geplaatst worden. Documenten met nieuwe informatie zijn met [N] aangeduid, de [C] verwijst naar gepubliceerde contracten met hun oude en nieuwe inventarisnummers.

Stéphane Detournay, Paul Barras: het levenspad van een musicus en een man van geloof
Paul Barras (1925–2017), geboren in Chaumont-Gistoux en vanaf zijn prille jeugd blind, werd een invloedrijk Belgisch organist, pedagoog en componist. Zijn muzikale carrière werd gekenmerkt door sterke Brabantse wortels, een rigoureuze opleiding aan het Koninklijk Instituut voor Blinden, het Lemmensinstituut en het Conservatorium van Antwerpen, evenals internationale erkenning bekroond met een eerste prijs in München. Barras’ artistieke parcours, diep verankerd in de traditie van de liturgische muziek, kende een breuk met de hervormingen van het Tweede Vaticaans Concilie, waarna hij zijn functie als organist neerlegde. Zijn engagement zette hij echter verder via vriendschap, geloof en intellectuele verdieping, waardoor hij een markante figuur bleef binnen het Belgische muzikale erfgoed.

Inhoud