2018.02

Luk Bastiaens, De orgels van de Sint-Baafskathedraal in Gent van de 19e eeuw tot 1913
De geschiedenis van de orgels in de Sint-Baafskathedraal is vrij complex. Vooral in de eerste helft van de 20e eeuw werd er bronmateriaal gepubliceerd. Over de 18e eeuw is weinig informatie beschikbaar, maar vanaf het begin van de 19e eeuw tot vandaag zijn we redelijk goed geïnformeerd. Het belangrijkste document uit de 19e eeuw werd opgesteld door de Parijse orgelbouwer Aristide Cavaillé-Coll (1811-1899). Het betreft een bestek, opgesteld in opdracht van de kapelmeester van de kathedraal, voor de renovatie van het Grandes Orgues. Cavaillé-Coll nam hierin een beschrijving op van de toestand van het orgel uit 1855, dat vrijwel volledig zijn 18e-eeuwse karakter had behouden. Het is de eerste dispositie van het kathedraalorgel sinds 1653.
In 1868 stelden zowel Maximilien Van Peteghem als Petrus Vereecken nieuwe bestekken op. Cavaillé-Coll hergebruikte zijn ontwerp van 1855. Het is Petrus Vereecken die het contract toegewezen kreeg voor de herstelling en vernieuwing van het orgel. De nieuwe pedaalklaviersectie die in het bestek was voorzien, werd echter niet gebouwd. Rond 1900 werd het orgel blijkbaar als onvoldoende beschouwd, want orgelbouwer Pierre Schyven uit Brussel werd gevraagd een plan op te stellen voor de bouw van een nieuw pneumatisch orgel met zelfstandig pedaal.
Het was echter orgelbouwer Georges Cloetens die een overeenkomst tekende met de kerkraad voor de bouw van een nieuw driemanuaals orgel met pedaal. Het gebouwde instrument telde 40 registers, had vier manualen en pedaal, en werd op 22 oktober 1913 ingewijd en in gebruik genomen. Kathedraalorganist Emiel De Groote en orgelbouwer Georges Cloetens voerden werken uit van Lemmens, Clérambault, Mendelssohn, Capocci, Franck en Mailly.

Inhoud

Toelichting