Verder naar inhoud
2022.02

Los nummer

2022.02

€15,00

Uitverkocht

Inhoud

  • Luk Bastiaens, Orgelkunst.be
  • Rollin Smith, Widors orgel in Saint-Sulpice
  • Wilfried Praet, Koning David op weg met de Ark
    — de oudste expliciete vermelding van een portatief
  • Luk Bastiaens, Zorg om oud, nieuw en kostbaar orgelpapier (4)
    — de collectie Ton Koopman
  • Jef Braekmans & Bart Wuilmus, Het orgel in de Sint-Martinuskerk te Lede
  • Redactie, Deelrestauratie en groot onderhoud van het Merklin & Schütz-orgel in de Sint-Pieterskerk te Vorselaar
  • Nieuwe uitgaven . Berichten . Concertagenda . Overzicht inhoud internationale tijdschriften

Toelichting

    • Rollin Smith, Widors orgel in Saint-Sulpice
      Het orgel van Saint-Sulpice is dankzij twee organisten-componisten Charles Marie Widor (1844-1937) en Marcel Dupré (1886-1971), die achtereenvolgens het orgel bijna een eeuw bespeelden, in vrijwel originele staat bewaard gebleven. Bij de afwerking van het interieur van de kerk werd aan Jean-François-Thérèse Chalgrin (1739-1811) gevraagd om een ontwerp voor een orgelkas in te dienen die harmonieerde met de architectuur van de galerij. Voor het instrument werd een beroep gedaan op François-Henri Clicquot (1732-1790), de beroemdste Franse orgelbouwer van die tijd. Tijdens de Franse revolutie werd het instrument gelukkig gevrijwaard van vernielingen. In 1855 zorgde Pierre-Henri Lamazou (1828-1883) onderpastoor in de kerk, ervoor dat het onderhoud van het orgel aan Aristide Cavaillé-Coll werd toevertrouwd De onderhoudswerken vorderden moeizaam en tegen de voorziene einddatum van juni 1858 was het orgel nog niet voor de helft af. In de loop van dit jaar besliste Cavaillé-Coll het orgel uit te breiden zonder toestemming van de parochie. Er was een contract getekend voor een orgel met 72 registers, vier manualen en pedaal, aan de prijs van 47.000 francs. Cavaillé-Coll wou een orgel bouwen van 100 registers, vijf manualen en pedaal voor een totale prijs van meer dan 146.000 francs. Uiteindelijk was het orgel af in 1862. Men had er vijf jaar aan gewerkt. Van een viermanualig instrument met 97 rangen was het uitgegroeid tot een vijfklaviersinstrument met 135 rangen Na zijn dertigjarig verwantschap met het orgel, maakte Widor gebruik van de revisie van 1903 om een paar verdere wijzigingen aan te brengen. Gezien het Récit steeds maar belangrijker was geworden in de literatuur, en dat manuaal dus vaak bespeeld moest worden, werden Bombarde en vijfde klavier omgewisseld. Het Bombardeklavier werd herdoopt tot Solo. In 1922 werd het orgel uitgerust met een elektrische ventilator. Op 1 januari 1934, precies 64 jaar nadat hij als ‘voorlopige’ organist aan Saint-Sulpice werd aangesteld, diende Widor zijn ontslag in. Hij werd opgevolgd door zijn leerling Marcel Dupré. Als eerbetoon aan Widor werden een Principal 16' en 8' aan de Pédale toegevoegd, waardoor het aantal rangen op 137 werd gebracht.